بیانیه جمعیت امداد دانشجویی – مردمی امام علی(ع) برای بمباران شیمیایی سوریه---بمب دیگری بر این زمین درد افتاده است تا آبروی بر زمین ریخته انسان را بار دیگر به یادمان آورد. بر چهارگوشه این کره خاکی، آن قدر پستی دامنگیر شده است که دیگر حتی تماشای لرزیدن صدها کودک معصوم در معرض گاز اعصاب، بر سطح شیشه تلویزیون، حتی نمی تواند ما را از لذت خوردن شام شبانه مان، منصرف کند. خوبان روزگار، حیران مانده و تنها آه حسرت می کشند و باقی مردم، گاه میان روزمرگی هایشان و برای خالی نبودنِ عریضه، در محافلشان از کثیفی سیاست حرف می زنند و مرگ دردناک هزار همنوعشان را سند حرفشان می سازند و تمام! حرف ها که تمام می شود، مهمانی ها تمام می شود. نمایش تمام می شود و هر کس دوباره خودش است و آرزوهای کوچک خودش. اینگونه ناله هایمان از ظلم و بدیِ روزگار، پشت خواسته های واقعی مان، دوباره گُم می شود.راستش این است که هنوز نمی خواهیم رنج های جانکاه بشریت تمام شود. وقت نداریم به این رنج ها فکر کنیم و برای رفعشان زندگی کنیم. وقت ما را رنج های کوچک پر کرده است. رنج هایی که در برابر رنج های عمیق این دنیا، به نیش پشه ای بی مقدار می ماند. یکی درگیر درآمد اندکش مانده و حسرت کاری پول سازتر تمام جانش را پر کرده. دیگری برای قسطی عقب مانده، رعشه بر اندامش افتاده، آن دیگری سرگرم شکست عشق کودکانه ای است و در این دنیا که میلیون ها میلیونش بر اثر درد جنگ و گرسنگی و اعتیاد، پوست و استخوان شده اند، فراقش را از یار، پایان این دنیا می داند! کسی دیگر برای تکه زمینی که از کف داده و برجی در آن بنا نکرده، موی سپید کرده و آن یکی، حساب بانکی اش را با غصه نگاه می کند و راه زیادی که تا رسیدن به اتومبیل و خانه و همسر رویاهایش دارد را
برچسب:
نویسنده: مهراد کوهی
برچسب:
نویسنده: مهراد کوهی
برچسب:
نویسنده: مهراد کوهی